انتشار مستندات 30 سال عهدشکنی هسته‌ای غرب

ایران همچنین به بدقولی‌های آلمان در تامین سوخت مورد نیاز نیروگاه اتمی بوشهر اشاره کرده و آورده است: براساس قرارداد ایران و آلمان قبل از انقلاب اسلامی، آلمان متعهد شده بود تا سوخت مورد نیاز نیروگاه هسته‌ای بوشهر را تامین کند در حالی که 70 درصد تولید سوخت تقریبا انجام شده بود، روند تولید در سال 1980 متوقف شد. بعد از سال‌ها درخواست، نهایتا براساس تصمیم دادگاه، شرکت زیمنس آلمان (جایگزین شرکت قبلی (KWU)مقرر شد که در 18 ژوئن 1982، 110 تن اورانیوم با غنای پایین به صورت هگزافلورید اورانیوم (6 UF) و 392 تن دورریز به جمهوری اسلامی ایران تحویل دهد.

اما دولت آلمان اجازه نداد که این انتقال صورت گیرد و بعد از یک دهه تلاش ایران هیچ چاره‌ای نداشت مگر این که اورانیوم خود را در 23 جولای 2003 به شرکت غنی‌سازی اورانیوم اروپایی (EURENCO) بفروشد.فرانسه نیز که بدقولی‌هایش در قبال ایران همچون آلمان است در نامه ایران مورد اشاره قرار گرفته به طوری که ایران در نامه خود تصریح کرده است: براساس قراردادی که در سال 1977 امضا شد شرکت COMOREX آلمان توافق کرد کنستانتره اورانیوم را به 6 UF تبدیل کند، اما به دنبال پیروزی انقلاب اسلامی، دولت فرانسه به شرکت مذکور اجازه تحویل 50 تن اورانیوم طبیعی را در حالت 6 UF به ایران با توجه به رای دادگاه لوزان نداده است.ایران همچنین در این نامه تصریح کرده است، ایران به عنوان دارنده 10 درصد سهام شرکت EURODIF که بابت آن یک میلیارد دلار وام پرداخت کرده است نتوانسته کوچک‌ترین خدماتی از غنی‌سازی را برای رآکتور تحقیقاتی تهران یا نیروگاه بوشهر دریافت کند. ایران اضافه می‌کند این به علاوه 50 تن اورانیومی است که در قالب 6 UF هنوز توسط فرانسه به ایران تحویل نشده است . چنین اقدامی براساس منطق قدرت و بی‌اعتنا به حق و حقیقت است.این نامه همزمان با نشست فصلی شورای حکام آژانس منتشر شده است. مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مراسم افتتاحیه این نشست مدعی شد ایران به اندازه کافی با آژانس همکاری نکرده است.